Choroba Hashimoto zaliczana jest do chorób o charakterze autoimmunologicznym. Oznacza to, że układ immunologiczny organizmu produkuje przeciwciała skierowane wobec samego siebie – przeciwko peroksydazie tarczycowej (anty-TPO) i tyreoglobulinie (anty-TG). Skutkiem tych nieprawidłowości są nacieki limfocytarne w gruczole tarczycowym i uszkodzenia tego gruczołu.

Częstym elementem choroby Hashimoto jest niedoczynności gruczołu tarczycowego – u ponad 90% pacjentów borykających się z tą chorobą. Częściej dotyka kobiet niż mężczyzn, zwłaszcza między 35 a 50 rokiem życia. Należy na najczęściej występujących chorób tarczycy u dzieci i młodzieży [1].

Niedoczynność tarczycy jest spowodowana niedoborem lub nieprawidłowym działaniem hormonów tarczycy:

  • tyroksyny – T4
  • trójjodotyroniny – T3

Skutkiem tych nieprawidłowości jest spowolnienie procesów metabolicznych w organizmie chorego.

Hashimoto – od czego się zaczęło

Po raz pierwszy choroba Hashimoto została opisana przez japońskiego lekarza Hakaru Hashimoto w 1912 r. Zdiagnozował on pierwsze 4 przypadki przewlekłego zapalenia tarczycy oraz miejsc dotkniętych tzw. zwłóknieniem występującym w tkance tarczycowej.

Obecnie choroba Hashimoto jest uważana za jedną z najbardziej rozpowszechnionych, przewlekłych chorób o podłożu autoimmunologicznym.

Objawy choroby Hashimoto

Do głównych objawów choroby Hashimoto i niedoczynności tarczycy należą:

  1. wypadanie włosów
  2. przyrost masy ciała
  3. depresja
  4. senność i zmęczenie
  5. wole tarczycowe
  6. marznięcie
  7. suchość i szorstkość skóry
  8. bóle mięśni i stawów

Należy jednak pamiętać, że objawy choroby nie są specyficzne. Również sama choroba może nie dawać żadnych objawów szczególnie w początkowym okresie.

Dlaczego choruję?

Niestety nie jest znana, jednoznaczna przyczyna (etiopatogeneza).

Uważa się, że na rozwój choroby mogą mieć wpływ [2]:

  • czynniki środowiskowe: stres, palenie papierosów, infekcje wirusowe i bakteryjne, napromieniowanie zewnętrzne, leczenie jodem radioaktywnym
  • elementy żywieniowe: niedobór selenu, nadmiar jodu, alergeny pokarmowe mogą nasilić odpowiedź ze strony układu immunologicznego, np. gluten, laktoza
  • czynniki genetyczne
  • inne choroby autoimmunologiczne, np. celiakia, insulinooporność

Mam Hashimoto – co mogę zrobić?

Farmakoterapia w niedoczynności tarczycy stanowi najważniejszy element leczenia chorych. Natomiast bardzo istotne znaczenie jest odpowiednio zbilansowana dieta, która wspomaga leczenie.

Bardzo ważne jest dostarczanie niezbędnych składników odżywczych wykorzystywanych do syntezy hormonów tarczycy oraz unikanie produktów, które ten proces mogą zaburzać.

W skrócie, mając chorobę Hashimoto powinnam:

  1. systematycznie odwiedzać lekarza endokrynologa
  2. stosować odpowiednio, indywidualnie dobraną dietę
  3. więcej uwagi poświęcać sobie, m.in. zmniejszyć stres, więcej przebywać na świeżym powietrzu, uprawiać sporty, albo po prosu więcej spacerować.
  4. choroba Hashimoto – to nie koniec świata, należy nauczyć się z nią żyć.

Dieta przy Hashimoto

Dieta w chorobie Hashimoto ma na celu:

  1. Dostarczenie składników wykorzystywanych do synetezy hormonów tarczycy
  2. spowalnianie procesu zapalnego choroby
  3. Zmniejszenie ryzyka chorób współistniejących
  4. Poprawę i utrzymanie dobrego stanu zdrowia i samopoczucie pacjenta

Zgodnie z zasadami racjonalnego żywienia dieta powinna zawierać 4-5 posiłków, które będą spożywane w regularnych odstępach. Ostatni posiłek powinien być spożywany 2-3 godziny przed snem. Taki rozkład posiłków w ciągu dnia nie spowoduje obniżenia tempa przemiany materii, który pojawia się jako mechanizm adaptacyjny organizmu kiedy nie dostarczamy regularnie posiłków.

I tutaj muszę zaapelować, że nie ma jednej, doskonałej diety w chorobie Hashimoto czy niedoczynności tarczycy. Dieta powinna być dobrana indywidualnie dla każdego pacjenta ze względu na inne współistniejące zaburzenia lub choroby. Dlatego przy tworzeniu diety należy uwzględnić stan zdrowia pacjenta, stan odżywienia włącznie z pomiarami antropometrycznymi (masą ciała, wskaźnikiem BMI, obwodem pasa, badaniami laboratoryjnymi), styl życia, preferencje smakowe oraz możliwości przygotowania zalecanego posiłku i możliwości finansowe.

Dieta najlepiej jeśli jest dobierania po ustabilizowaniu poziomu hormonów tarczycy lekami.

Ponadto dieta powinna być zbilansowana, uwzględniająca zwiększona podaż na wybrane witaminy i minerały. Szczegółowe zalecenia dotyczące diety w chorobie Hashimoto znajdziecie w osobnym artykule “Dieta w chorobie Hashimoto – założenia, charakterystyka składników odżywczych, przykładowa dieta”.

Jeden komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *